Het bijgewerkte verslag van de race

Hier is het verslag van de Croc door Ginger op de blog gezet en aangevuld met mijn eigen commentaar in het rood. Het is een beetje veel maar dan heb je watt te doen teminste!!!

Hallo allemaal,


Na tien dagen in de outback zijn we weer terug in Cairns en kunnen we eindelijk de blog bijwerken.

Tijdens het bellen met het thuisfront hebben we gehoord dat er geen tijd uitslagen achter Hennie's naam stonden. Zo lijkt het net of hij helemaal niet heeft gefietst, maar dit is niet het geval.

Hierbij het hele verslag van de race:

De eerste dag zijn we van Mareeba naar Irvinebank gegaan (80km 1100hm). Dit was een erg ruige tocht die ik in de 4x4 auto heb gereden (op de achterbank niet achter het stuur). Pap vond het erg zwaar en is ongeveer 20 keer dood gegaan. De camping was een grasveld met 1 douche voor 150 mensen. En het leuke was dat we toen nog niet wisten dat dit luxe was.
Uitspraak van Hennie: deze dag heb ik al 5 keer gedacht “ morgen brengen ze me maar terug naar Cairns, zij ik 5 keer, maak er maar 15 keer van”

Dag twee ging van Irvinebank naar Koombaloombadam (ja je leest het goed, 107km 1400 hm). Dit was een beter begaanbare weg met stukken asfalt. De hitte begon deze dag al aardig op te lopen tot over de 30 graden. Deze camping had douches dat water uit de dam oppompten en geen wc.'s. Op deze camping is mijn tentje gebroken, maar met ons in Australië gekochte matras erin deed hij het nog prima.
Hennie: deze dag was een mooie dag om bij te komen van gisteren.

De derde dag was de zwaarste van de race van Koombaloombadam naar Gunnawara lagoon.(122km 2235 hm) Heel veel klimmen en de powerline volgen, dit betekent in 1 rechte lijn over de bergen heen en dit 60km. lang. Ik stond die dag op verzorgingspost 2 en daar is Hennie ook afgestapt. De hitte en de steile klimmen was te veel en hij had te weinig water bij zich om de rest van die dag af te maken. De camping was een groot veld waar de koeien net weg waren gehaald. Er waren extreem veel vliegen en de wc. was met een schepjes systeem achter de boom (als je die kon vinden).
Hennie: ik heb mij erg op deze etappe verkeken. Naar depot 1 heb te snel mijn 3 bidons leeg gemaakt en 20 km voor depot 2 zat ik al zonder drinken. Ook ben ik in deze etappe 2 keer gevallen en mij tenen hierbij gekneusd en open gehaald. Bij depot 2 ben ik ook afgestapt met uitdroging verschijnselen en heb mij de rest van de etappe in de bezemwagen gezet.

De vierde dag zijn we naar Chillagoe gegaan (140km 900hm ) en dat was de mooiste tocht van de race. Met pap ging het erg goed. Het was een race met een glooiende pas door de bergen heen met veel mul zand met de laatste 30km asfalt, gravel. Deze dag ging de tempratuur flink omhoog ongeveer 45 graden. Ik stond dit keer op verzorgingspost 3, zonder schaduw en er stond die dag bijna geen wind. Dus het was ook afzien voor mij! In Chillagoe verbleven we op een camping waar ze ook cabins hadden, dus ik heb gerend naar de receptie om een cabin te reserveren. Zodat we die tent niet meet op hoefden te zetten. Een cabin hadden ze niet meer dus het zijn 2 1 persoon kamers geworden. Dit was eigenlijk wel beter, zo hoefde ik 2 nachten het gesnurk van pap niet te horen.
Hennie: schitterende tocht ging lekker maar had wel veel last van mij tenen.

Dag 5 zijn we in Chillagoe gebleven. ( 100km 800hm ) aankomst weer in Chillagoe. Door al het klimwerk en het lopen met de fietsschoenen aan had pap 2 blauwen grote tenen een één ontstoken wijsteen gekregen en kreeg deze dag zijn fietsschoenen niet meer aan. Dus hebben we besloten om deze dag een rustdag te nemen. We hebben de ontstoken teen een paar keer per dag open gestoken om hem schoon te maken we zijn 3 keer wezen zwemmen om de teen goed uit te spoelen en s’nachts hebben we er een nat verbandje om gedaan.
Hennie: het was wel balen deze dag ik kon met geen mogelijkheid mijn schoenen aankrijgen ik heb nog overwogen om van mijn fietsschoenen de tenen af te snijden om zo maar ruimte te krijgen voor mijn opgezette tenen.

Dag 6 ging van Chillagoe naar Mt. Mulgrave (120km 800hm). Deze dag was het beging van een paar lange dagen rechtdoor rijden. De hitte ging nog verder omhoog er zijn momenten geweest waar het 52 graden was. De stof ging in deze dagen ook op en in alles zitten. De camping op Mt. Mulgrave was een droog rivierbed met een klein riviertje ernaast waar warm water door stroomde. De wc. was weer het schepsysteem. Hier waren extreem veel mieren die gezellig mee de tent in gingen. s'Nachts werden we ook gezelschap gehouden door kikkers. s'Morgens, tijdens onze wc. wandeling, hebben we sporen van slangen, kangoeroes en emoes gezien. Hennie: De rustdag heeft mijn tenen goed gedaan. Om meer ruimte te krijgen heb ik mijn inlegzolen eruit gehaald en het gaat een stuk beter zo. Ik heb deze dag samen met een Canadees opgereden.Tussen haakjes. De laatst 20km worden aangegeven met borden 20, 10, 5 en 1 km bij het bordje 20 dacht ik O we zijn er bijna. Maar dat bordje met 10 kwam maar niet en ik dacht het gaat helemaal niet goed met mij maar opeens over de rug van een heuvel zagen we de finish. Had de boer van wie de weg was de borden weggehaald. En ik maar denken dat ik heeeeel slecht ging.

Dag 7, pap zijn verjaardag, ging van Mt. Mulgrave naar Laura (148 km 1100hm ). Pap heeft nog nooit zo'n lange verjaardag gehad. Hij is om 8.00uur gestart en kwam om 17.00uur aan in Laura. Dit is een stadje met 80 inwoners, dus wij hebben de aantal inwoners in 1 dag verdubbeld. Op deze camping waren douches en wc. dus konden we weer even lekker opfrissen. Hier waren wel weer veel pappagaaien dus die hebben ons goed wakker gehouden en weer vroeg wakker gemaakt. s'Avonds heeft pap nog een lekker koud biertje van de organisatie gekregen om zijn verjaardag te vieren. Hennie: deze verjaardag is er een om nooit meer te vergeten Ging allemaal goed mijn fiets maatje Australië met wie ik al van dag 1 samen optrok had op de helft niets meer over en is afgestapt en in de bezemwagen verder vervoerd. Hij heeft ook nog van de dokter een spuit gekregen om weer aan te sterken ( EPO?????)

Dag 8 ging van Laura naar Coocktown (142km 1050hm.) met de finish op Grass hill, een hele steile klim van 1 km. (23 procent). Die dag is een zware rit geweest met extreme corrugations, dit zijn kleine diepe ribbels over de hele breedte van de weg, en dit voor 90km. Dus alle bikers zaten en liepen s'avonds erg voorzichtig. Ook op deze camping hadden we goede douches en wc.'s. Coocktown ligt aan de kust dus de hitte is hier weer iets gedaald en er kwam weer een lekker windje te staan. Ook was dit weer een stadje met meer inwoners dus waren we weer een beetje onder de mensen. Hennie: ik had voor deze dag 2 fietsbroeken aangetrokken voor de vele corrugations die er deze dag waren. Maar het moge niet baten ik had wel wat beurse plekken op mijn kont. Deze ribbels kan je wel vergelijken met de kasseien van Parijs – Roubaix maar dan 90km lang mmmmmmm lekker.

Dag 9 gingen we weer "lekker" verder op naar Wujal Wujal (waar?, 121km 2000hm). De camping waar we zouden staan was aan een rivier, maar daar waren krokodillen gespot dus was het voor ons niet veilig om hier te overnachten. Dus moesten we 15km. verderop op een voetbalveld kamperen. Hennie: de laatste 30km ging over de zogeheten CRAP trac ook weer een powerline over de bergen maar deze keer had ik mij er beter op ingesteld en dan gaat het een stuk beter. Een paar hele mooie rivier doorgangen mijn Aussie maatje ( hij was\weer opgestapt )wist hier een hele hoop over te vertellen, en dan maakt de tocht dan een stuk leuker.

Dag 10 was een rit voor de mooie foto’s naar Cape Tribulation ( 47km 500hm )dus iedereen feliciteerde elkaar hier met het finishen van de Crocodile Trophy. s'Avonds is er een klein feestje geweest om de volgende dag om 10uur te starten voor de laatste rit.

Dag 10 ging van Wujal Wujal naar Cape Tribulation (47km). Iedereen moest bij elkaar blijven tot 10km voor de finish om een mooi stukje te kunnen filmen en mooie foto's te maken. Ondanks de weinig kilometers was het nog een zware rit met veel steile klimmen en afdalingen. Na de verzorgingspost op 10km voor de finish ging iedereen weer van start op eigen tempo. Dit is voor een biker niet goed afgelopen. Hij is aan rechts de afdaling in gedoken en is frontaal op een auto geknald ( ook al rij je op een gravel of durt road het blijft een gewone hoofdweg van de ene plaats naar de andere en moet je je aan de regels van de weg houden. ) Hij ligt nu in het ziekenhuis van Cairns en is 2 keer geopereerd aan zijn bovenbeen die uit de kom is geweest en stukken bot van de heup zijn los gekomen. Ook is zijn bovenbeenspier afgescheurd. Hij moet hier waarschijnlijk nog 14 dagen blijven.Wij hebben gelukkig niet zoveel pech gehad. Ondanks wat blaren een ontstoken teen en een zere kont is pap heel gebleven en de fiets ook. De banden hebben we wel weg gegooid want daar zat geen profiel meer op. Hennie: er zijn deze hele race aardig wat foto’s gemaakt ook van de achterhoede door de verschillende fotografen maar voor de achterhoede heeft men waarschijnlijk geen plek op de site in willen ruimen, jammer. Er staan alleen maar foto’s van de kopmensen en onze Belgische driewieler wat overigens wel een hele prestatie is, petje af. Ik heb nog de aandacht proberen te trekken door mijn mascotte ( een krokodil ) op mijn helm te zetten. Waar ook een hele hoop foto’s van zijn gemaakt. Maar geen een op de site terug van gezien. Al met al een hele ervaring geweest en naar de streep heb ik gezegd eens maar nooooit meer maar daar zijn we nu terug in Nederland ben ik alweer een beetje bijgedraaid. Als ik een goede sponsor vind die de reis en het inschrijfgeld op zich wil nemen wil ik hem nog een keer meedoen. We weten nu wat er komt en hoe je je er op voor moet bereiden.

De dag na de race (gister 2-11-07) zijn we met een busje weer terug naar Cairns gebracht. Hier hebben we meteen de tentjes, matjes, slaapzakken en nog wat ander zooi weg gegooid. Dit scheelt weer een hoop gesjouw.Vandaag hebben we voor 5 dagen een auto gehuurd en we gaan weer terug naar het noorden tot Mossman, dit is ongeveer 100km van Cairns. Hier willen we nog krokodillen spotten en nog een keertje naar Port Doughlas. We hebben het telefoonnummer van het fietsmaatje van pap gekregen. Die woont hier in Cairns dus hebben we afgesproken dat hij ons nog een dagje meeneemt naar wat mooie plekjes rondom Cairns.We hebben weer nieuwe foto's van de race op "eigen foto's" gezet dus neem weer even een kijkje.Voor dat we naar huis gaan op de 8ste doen we nog een laatste update en dan zit dit grote avontuur er alweer op.