DONE!!!

We hebben het gehad, het leed is geleden en we zijn weer terug in Cairns.

In Chillagoe heeft pap besloten dat als hij weer een keer een meerdaagse mountainbike race in zijn hoofd krijgt, aan ons het vriendelijke verzoek om het uit zijn hoofd te praten.

Het heen en weertje van 100 km. in Chillagoe ging goed, maar er stond veel wind dus de meeste rijders waren na 75km. al opgebrand. Mam en Kim zijn vanuit Cairns naar Chillagoe gekomen om 'de papa' te steunen.

Nadat ik de volgende ochtend de auto vol had getankt en een ijsblok in de koelbox had gedaan en mam en Kim had uitgezwaaid ben ik op weg gegaan naar Mt. Mulgrave (137km.) Dit is het begin van de echte outback en zeer warm. Ik mocht bij het eerste en derde verzorgingspost zijn. De organisatie was even vergeten te vertellen dat ik, om bij verzorgingspost 3 te komen, door private proparty moest rijden. Dus met wat omwegen (riviertjes, koeien en zand, heel veel zand)heb ik uiteindelijk toch de post gevonden.

In Mt. Mulgrave was een rivier om even lekker af te koelen, waar we dan ook gretig gebruik van hebben gemaakt.

Dag 7 ging van Mt. Mulgrave naar Laura (151km.) Wederom een lange en hete dag, een voorproefje voor de volgende dag want die zal nog zwaarder worden. Laura is een stadje met 80 inwoners waar de benzinepomp ook het postkantoor, bar, restaurant en supermartk is. Ik denk dat de eigenaresse nog nooit zo'n drukke middag en ochtend heeft gehad en kan nu op een hele mooie vakantie (was niet echt goedkoop)

Dag 8 is de uitdagenste dag waar de meeste mensen uit vallen; Laura naar Cooktown, 142km. waarvan 120 met corrugations. Dit zijn diepe ribbels in de weg (ik zeg het is er een voor google) Met de auto was het al afzien dus ik wil niet weten hoe de kontjes van de rijders hebben aangevoeld aan het einde van deze dag! s'Middags, op de camping, hadden alle rijders 2 paarse plekjes op hun zit botten. De Finish was op een look-out met een klim van 30% 1 km. lang.

Dag 9 ging van Cooktown naar Ayton (124km.); een klein aborigional stadje met een klein supermarktje en een school en krokodillen in de rivier, dus niet zwemmen na een lange dag op de fiets.

Dan hebben we gister de laatste dag gehad van Ayton naar Cape Tribulation (49km.) deze rit telt niet meer mee voor het klassement en er word dan ook een feestje van gemaakt. Ik was te vroeg weg, dus ik heb de verzorgingspost gemist. Dus ik ben doorgereden naar de finish om samen met mam en Kim op de rijders te wachten op het witte strand van Cape Trib.

Deze dag was pap ook jarig dus ik heb s'nachts zijn fiets versierd met slingers en ballonnen aan de tent gehangen.

Uiteindelijk is pap 20ste geworden van zijn categorie (Masters 2, 40jaar en ouder) en 48ste overall. Na het gala dinner en de uitreiking van de prijzen zijn we vroeg naar bed gegaan en zijn om 8.00uur vanmorgen weer richting Cairns vertrokken.

We hebben de auto gewassen (we zijn bijna een uur bezig geweest met een hoge druk spuit) om al het rode stof van de o zo witte auto te krijgen, nu moeten we alleen de binnenkant nog stofzuigen want het ziet (en ruikt) er niet uit.

Ik zal morgen wat foto's uploaden, daar hebben we nu geen tijd meer voor. We gaan nu naar Peter om te BBQ-en!!!